sanırım gençken ilerde bağ kurabileceğin bir sürü insan olacağını sanıyorsun. kötüsü bunun hayatta yalnızca bir kaç kez olduğunu sonradan anlıyorsun. ona sahip çık.
sanırım gençken ilerde bağ kurabileceğin bir sürü insan olacağını sanıyorsun. kötüsü bunun hayatta yalnızca bir kaç kez olduğunu sonradan anlıyorsun. ona sahip çık.
sonra bir gün anneler de ölür
böcekler ve kertenkeleler ölür
boşalır suyu havuzun kum seddi yıkılınca
sivrisinekler ve kağıttan kayıklar ölür
sonra o gün çocuklar da ölür
…
biz hepimiz önce küçük bir çocuktuk
Sevdirmeseydiniz!
Sevmesek; üzülmezdik.
Kavuşmasak; özlemezdik.
“Ha geldi ha gelecek” diye…
Titremezdik kapı ağızlarında…
Cümleler biriktirmezdik.
Biz hiç yazmazdık hatta!
Belimizi doğrultmak için kalem aramazdık.
Eğri oturmazdık; doğru konuşmak kaygısıyla.
Sevdirmeseydiniz.
Düş şimdi; titreye titreye yavaşça düş. Öyle bir düş ki; bakanın gözleri ağrısın. Vur yere. Öyle sert olsun ki; sesi tadımızı kaçırsın. Parçalan. Öyle dağıl ki; her bir parçan bir insana batsın. Şimdi isteğine ulaştın; hayattasın.
Tamam artık. İnsanlar acıdan bahsetmeyi bıraksın.
3bininci takipçiye selam olsun.
Kaçtığın yer senin değildir.
İstediğin kadar gidebilirsin.
Sevgiler, imza.
-insanın sevgiye değil, anlaşılmaya ihtiyacı var.